De Ronde Daalder

3 april 2012 at 17:32 5 reacties

Mien Baal moest weer eens boodschappen doen en winkelen. Ze had nog maar 13 euro, dus echt lang hoefde het niet te duren. Ze stapte de bus uit bij het winkelcentrum. Ze staarde naar de met planken dichtgespijkerde wolwinkel en bedacht wat ze als eerste zou kopen. Eindelijk maar eens die sokken voor Helm of nieuwe batterijen voor de wekker?

Naast haar stond een man met een pet en brede schouders een nieuwe plastic zak in een vuilnisbak te doen. Hij keek Mien aan, maar werkte ook gewoon door. Ze glimlachte en bekeek zijn schouders nog eens goed. De man keek naar de verkleurde regenjas van Mien en glimlachte. Ze wilde zich bijna omdraaien, toen er ineens een hele grote dure zwarte auto voorreed en stopte.
Mien en de man met de pet keken elkaar opgetogen aan. Dat zag je hier niet vaak, zeg!

Een chauffeur met een hoge hoed stapte uit en Mien verstopte snel haar lelijke boodschappentas achter haar rug. De chauffeur liep om de grote dure auto heen en deed de deur open voor de meneer achterin. De meneer stapte moeizaam uit en keek om zich heen. Hij droeg een rood gestippelde das en een lichtglimmend grijs pak. Hij was vast heel erg rijk.
‘Waar ben ik, Piet?’ vroeg hij aan de chauffeur.
‘U bent in winkelcentrum De Ronde Daalder. Ze hebben uiteraard niet de winkels die u zoekt, maar dat wilde u toch een keer meemaken?’
De steenrijke meneer knikte, want nu herinnerde hij het zich weer.

‘En wie is dit?’ vroeg hij wijzend naar Mien Baal.
De chauffeur keek Mien aan en haalde zijn schouders op. ‘Die stond hier al, meneer Van Brasschare,’ zei hij.
Meneer Van Brasschare deed een stap naar voren en bekeek Mien eens goed. Hij keek naar haar rok die ze zelf had gemaakt. Er was een poes opgenaaid.
‘Dag mevrouw,’ zei hij met een lage stem. ‘Dit is uw favoriete winkelcentrum?’
Mien keek even vlug achterom naar het winkelcentrum. ‘Dit hier?’ vroeg ze met opengespreide ogen.
Meneer Brasschare knikte en trok even onnodig aan zijn stropdas.
‘Woont u hier soms ook in de buurt?’ vroeg hij.
Mien schudde heftig van nee. ‘Ik moet er niet aan denken,’ zei ze trots en draaide een krul in haar haar.
Achter Mien liep ondertussen een vrouw in een tijgerjurk met grote passen snackbar Happy Happie in. ‘IK WIL TWEE GROTE PATAT OORLOG!’ schreeuwde ze voor haar beurt. ‘HOU JE TIJGERBEK!’ schreeuwde een man met een rotweiler. Dat deed ze meteen.

Meneer Brasschare maakte een gebaar naar zijn chauffeur. De chauffeur pakte snel een zakdoek uit zijn jaszakje en hield hem voor de neus van meneer Brasschare. Hij snoot twee keek. ‘Dankjewel Piet,’ zei hij en kuchte nog een keer met zijn hand voor zijn mond. Toen keek hij naar de man met de pet, die er ook nog steeds stond.
‘Ik woon hier niet hoor!’ riep de man met de pet meteen. ‘Ik doe hier alleen de vuilnisbakken en dan ga ik lekker naar huis.’

‘Oké, mevrouw,’ zei meneer Brasschare langzaam, ‘en wat houdt u daar nu zo ogenschijnlijk met opzet achter uw rug?’
Mien Baal was nu door de mand aan het vallen, leek wel. De chauffeur liep om Mien heen en zag het meteen. Het was de boodschappentas van winkelcentrum De Ronde Daalder.
‘Dag buuf!’ schreeuwde op hetzelfde moment een vrouw in een groen joggingpak vanaf een piepende fiets. ‘Lekker winkelen?’ riep ze er achteraan.
Mien schudde haar hoofd.
Dat was dus Thea.

Advertenties

Entry filed under: Verhalen.

Schoenen van Lasse Been Ik ben er wel

5 reacties Add your own

  • 1. Bea  |  3 april 2012 om 17:45

    Met een grote glimlach gelezen ! 😉

    Beantwoorden
  • 2. Appelvrouw  |  3 april 2012 om 18:54

    En toen?

    Beantwoorden
  • 3. Bertie  |  3 april 2012 om 21:07

    Goeie beschrijving van de mensen en nog leuk ook. Petje!

    Beantwoorden
  • 4. Sabine  |  4 april 2012 om 07:10

    Ik zie en hoor het weer!
    Intussen sta ik nog steeds in Winkelcentrum De Ronde Daalder, en wil graag weten hoe dit afloopt.

    Beantwoorden
  • 5. tobekrijger  |  4 april 2012 om 09:02

    Ik stond er als het ware bij. De zakdoek, waar zou die gebleven zijn? Ook de tas, mooi! Groet van Tobe

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Welkom op mijn blog


Ik schrijf korte verhalen als schilderijtjes waar je in wilt stappen.
Of juist uit.


Bedenker van het dagboek van buurtbewoonster Ina Hudt en haar man Gert. Ze maken wat mee!! Of ze doen net alsof. Volg Ina Hudt en blijf op de hoogte. Ook via twttter: @inahudt.

Meest recente berichten


Twitter Updates