De dans van een loensende vrouw

18 februari 2012 at 15:30 3 reacties

Glimlachend schonk de slungelige ober haar een glas rosé in. Hij knikte erbij met zijn linker arm op zijn rug.
De vrouw loenste en had een grote wrat op haar wang waar een haar uit groeide. De vrouw keek droevig naar het glas rosé en dacht aan vroeger. Haar leven was een drama. Gisteren nog uitgemaakt voor schelviswijf en morgen is ze jarig.

‘Alles naar wens, mevrouw?’ glimlachte de ober. Hij keek naar de wrat maar keek ook meteen weer niet. De vrouw loenste uit het raam naar buiten, waar ze een man met rommelig haar tegen een paal zag staan plassen. De man schold erbij en schudde zijn hoofd.
‘Had u nog wat anders gewild?’ vroeg de ober.

‘Klotepaal!’ schold de rare man buiten. Hij trok een blokfluit uit zijn binnenzak en begon te blazen. Hij balde zijn vuist terwijl hij speelde. Hij blies een lied met hoge tonen van geluk.
De loensende vrouw stond op en keek naar de man. Ze hief haar armen in de lucht en begon te dansen. Haar voeten schoven lichtjes en ze draaide langzame pirouetjes op de maat. Haar handen maakten cirkels en ze begon iets sneller te draaien en nog iets sneller. Haar rok ging op en neer.
De man met de fluit naast de paal zag de vrouw en begon nog harder te fluiten. Hij blies en blies en haar rok ging hoger en hoger, totdat hij haar billen zag en zijn fluit in tweeën blies.

De slungelige ober verloor zijn geduld. Hij stootte de vrouw aan. ‘Mevrouw? U hoorde mij misschien niet door uw gedans. Had u nog wat gewild of hoe zit dat?’ vroeg hij.
De vrouw schrok ervan, loenste naar de ober en schudde haar hoofd. De ober draaide zich om en gromde.

Toen de vrouw weer naar buiten keek, was er geen man met fluit. In plaats daarvan stond er een meneer met een aktetas zijn auto nonchalant op slot te doen. Hij keek daarbij naar de overkant waar een man met een grote schep liep.
De vrouw nam een flinke slok van haar rosé en ging weer zitten.

Advertenties

Entry filed under: Verhalen.

nieuwsbericht: Ina Hudt heeft een dagboekblog Firma De Stevige Schroef

3 reacties Add your own

  • 1. Bertie  |  18 februari 2012 om 19:49

    Wat kon zeanders doen…

    Beantwoorden
  • 2. tobekrijger  |  21 februari 2012 om 21:00

    Zodra het niet naar wens zou zijn geweest, zou het een totaal ander verhaal zijn geweest van een heel andere orde. Het oogpunt van de ober moet wel meetellen immers. Verder dacht ik nog: ‘Was het wel rosé, of misschien een ander drankje (op het eind)’. Spannend hoor. Groeten van Tobe

    Beantwoorden
  • 3. WartdeW  |  22 maart 2012 om 14:22

    “Gisteren nog uitgemaakt voor schelviswijf en morgen is ze jarig”.

    Nice.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Welkom op mijn blog


Ik schrijf korte verhalen als schilderijtjes waar je in wilt stappen.
Of juist uit.


Bedenker van het dagboek van buurtbewoonster Ina Hudt en haar man Gert. Ze maken wat mee!! Of ze doen net alsof. Volg Ina Hudt en blijf op de hoogte. Ook via twttter: @inahudt.

Meest recente berichten


Twitter Updates

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.